สยองขวัญชั้น 5

ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวก่อนค่ะว่าเป็นศิษย์เก่ารุ่นที่แปดสิบกว่าๆ ของโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดแห่งหนึ่ง เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อตอนพี่อยู่ ม.ต้น ตอนเราเข้ามาใหม่ๆ บวกกับเป็นเด็กหอ จึงโดนพี่ๆ รับน้องด้วยเรื่องผีไปตามระเบียบ และเรื่องหนึ่งที่เล่าขานต่อกันมาก็คือเรื่องราวของตึกที่สูงที่สุดของ โรงเรียนของเรา
ตึกนี้เป็นที่ร่ำลือกันว่ามีวิญญาณเฮี้ยนอยู่มากนัก เรียกได้ว่ามีสถิตกันอยู่ทุกชั้นเลยทีเดียว แต่ที่เด็ดสุด เฮี้ยนสุด คงจะหนีไม่พ้นชั้นห้าที่เป็นแหล่งวิญญาณ ง่ายๆ คือสัญญาณดี 3G ทันใจนั่นเอง วัดได้จากเวลาไปเล่นพวกผีปากกา ผีถ้วยแก้ว ที่แม้ว่าจะเป็นกลางวันแสกๆ ก็สามารถเรียกวิญญาณมาเข้าถ้วยแก้วได้ ดังนั้น เด็กนักเรียนจึงนิยมมาลองของที่นี่กันจำนวนมาก พี่เองก็เคยลองสวมบทเป็นผีชั้นห้า แอบเลื่อนแก้วบนกระดานแต่เล่นได้แป๊บเดียวก็สารภาพกับเพื่อนว่าเป็นคนทำ เพื่อนก็เตือนให้ไปทำบุญและห้ามเล่นแบบนี้อีก
หลังจากนั้นต่อมาไม่นานการเล่นผีถ้วยแก้วก็ถูกกวาดล้างโดยฝ่ายปกครอง เหตุผลก็คือไม่อยากให้เด็กงมงาย เรื่องของชั้นห้าจึงค่อยเงียบลงไปบ้าง แต่กระนั้นก็ยังได้ยินข่าวจากรุ่นพี่ที่หอว่า มีคนเจอดีเพราะขึ้นไปลองของ ไอ้เราก็ไม่ได้ปักใจเชื่ออะไรจนกระทั่งได้เห็นเข้ากับตา (แต่ยังโชคดีที่ไม่ได้เจอกับตัว)
ตอนนั้นอยู่ประมาณ ม.3 ระหว่างกำลังเปลี่ยนคาบเรียนซึ่งก็ต้องเดินผ่านชั้น 5 ก็เห็นรุ่นพี่กลุ่มหนึ่งกำลังมุงรุ่นพี่อีกคน แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ดวงตาของพี่คนนั้นเขาขวางเหมือนกำลังโกรธเกรี้ยว และไม่ยอมพูดจาโต้ตอบกับใคร เราไปมุงดูด้วย ก็ได้ความมาว่าพี่เขาถูกผีเข้า ตอนแรกก็ไม่เชื่อหรอกจนกระทั่งมีคนเอาพระไปคล้องคอพี่เขา พี่เขาก็ดิ้นทุรนทุรายไปมาจนสลบไป แต่ก่อนที่จะสลบเหมือนเขาจะพูดอะไรออกมาบางอย่างซึ่งเป็นเสียงทุ้มของผู้ชาย ที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางดัดจนเหมือนได้แน่
จากนั้นรุ่นพี่คนนั้นก็ถูกพาไปหาอาจารย์หมวดจริยศึกษา ไอ้เราก็อยากรู้จึงถามเอากับรุ่นพี่แถวนั้นได้คำตอบมาว่า พี่เขาอยากพิสูจน์เรื่องชั้นห้าเลยท้าทายด้วยการก้มมองลอดหว่างขา (เขาเชื่อว่าทำแบบนี้แล้วจะเห็นผี) แต่ไม่ใช่แค่มองธรรมดานะ เพราะพี่เขาเอามือถือขึ้นมาถ่ายรูปเอาไว้อวดเพื่อนด้วย
จากนั้นพี่เขาก็มีอาการผีเข้าอย่างที่เห็น ตอนแรกก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งจนคาบโฮมรูมอาจารย์หมวดจริยะ (ซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาเราด้วย) ก็มาเล่าให้ฟังว่า เพราะรุ่นพี่ไปท้าทายและไม่เคารพท่าน ท่านเลยโกรธจึงมาเข้าสิง อาจารย์สวดมนต์แผ่ส่วนกุศลไปให้ก็ไม่รับ เพราะท่านต้องการให้รุ่นพี่ไปขอขมาท่าน
อาจารย์จึงยื่นเงื่อนไขว่า หากท่านยอมออกก็จะให้รุ่นพี่ทำบุญอุทิศส่วนกุศล และบวชชีพราหมณ์เพื่อเป็นการขอขมาท่านเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ ท่านถึงได้ยอมออกไป ส่วนรูปที่รุ่นพี่ได้ถ่ายไว้นั้นได้ยินว่าต้องเอาโทรศัพท์ไปถวายให้ที่วัด (ใครจะกล้าใช้ต่อกันล่ะ) ส่วนคนที่ได้ดูรูปก็ต้องไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลและขอขมาท่านด้วยเช่นกัน ทุกวันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่โรงเรียนยังมีกรณีแบบนี้เกิดขึ้นอยู่ไหม แต่ยังไงก็อยากจะเตือนน้องๆ ทุกคนว่าอย่าได้ไปเที่ยวท้าทายสิ่งที่มองไม่เห็นเลยค่ะ เพราะมองไม่เห็นก็ใช่ว่าจะไม่มี!!