สวัสดีค่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้อง ๆ ชาวพันทิปทุกๆคน วันนี้เรามีประสบการณ์เรื่อง
ความรักของเรากับบ่าวกิมจิ อยากจะมาเล่าให้เพื่อนได้ฟังกันนะค่ะ ผิดพลาด
ประการใดต้องขออภัยด้วยค่ะ อมยิ้ม01
เรามาเริ่มกันเลยยยยยยยย
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เราเป็นสาวหนองคายหลังจากเรียนจบ ม.ปลายก็ได้ย้ายไป
เรียนมหาวิทยาลัยในภาคเหนือแห่งหนึ่ง แล้วเกิดมีความสนใจในการเรียน
ภาษาอังกฤษขึ้นมา ไอ้วิชาที่เราเรียนมัก็ไม่อำนวยนักในการสนทนา
เราก็เลยได้ทำการค้นหาเว็บไซต์ในการเรียนภาษาอังกฤษจนไปเจอ เว็บไซต์
“Interplas” ไม่ใช่เว็บหาคู่นะคะ อย่าเข้าใจผิด หลายคนอาจจะ
คุ้นหน้าคุ้นตากันดี แต่เราเริ่มไปนี่งงมากเลยหละค่ะ พักหลังๆก็เล่นมาเรื่อย
จนมีเพื่อนมาสอน ถ้ามีเพื่อนดีๆนี่คือยาวจนเป็นเพื่อนกันทุกวันนี้เลยนะค่ะเนี่ย
แล้วก็ดันสนใจเรียนภาษาเรียนภาษาเกาหลีเพิ่ม ก็เรียนมาเรื่อย เอ๋อๆไปตาม
ประสาคนเพิ่งเริ่มเรียน ก็มีเพื่อนบ้างไม่มีบ้าง จนมีหนุ่มเกาหลีหน้ากลม คน
หนึ่งทักมาพูดคุยด้วยตามประสา ถามสารทุกข์สุขดิบกันไป ด้วยความที่เขาบอกจะมาเที่ยวไทยเลยอยากจะปรึกษาเราเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว จนนางอยากได้แอพแชทส่วนตัวเพราะคุยไม่ถนัด เราก็ให้ไปเพราะ ไอ่เราก็
จะได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีให้คำแนะนำเขาอย่างเต็มที 5555555555
welcome สุดๆกระตุ้นเศรษฐกิจท่องเที่ยว เฮ้ย !! ไม่ใช่ละเริ่มออก
นอกกรอบ 5555555 ไอ่เราก็เริ่มแปลกใจเข้าทุกวัน ทักมาอรุณสวัสดิ์
เราทุกๆเช้า จากแค่ตัวอักษรก็ค่อยๆกลายมาเป็นคลิปเสียง จนในที่สุดพ่อหนุ่มเกาหลีคนนี้ก็ขอเราคบ เรานี่อึ้งกิมกิ ไม่คิดว่าเขาจะมาคิด
อะไรแบบนี้ เราเลยถามเขาไปว่าเป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรอ?? เรายังไม่คิด
อะไรด้วยหรอกนะ แต่ในใจจริงเรานี่คิดเลยผู้ชายคนนี้เจ้าชู้แน่นอน เชื่อไม่ได้
ผู้หญิงไทยไม่ได้โง่นะจ๊ะจะบอกให้ แย่แย่คนอะไรแค่คุยกันในเน็ตยังไม่เห็นหน้าด้วยซ้ำแถมอยู่กันคนละประเทศอีก
ความเป็นไปได้นั้นเป็น 0% เลยนะค่ะ
นางก็เลยบอกว่ายังไม่ต้องรีบ นี่คือแกไม่รีบใช่ไหม ? ไอ่เราก็เออเห็นด้วย
ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่หลังจากตอนนั้นแค่ 1 อาทิตย์เรานี่กลืนน้ำลายตัวเองเลย จากที่นางตื้อเรา
มา สงสัยแพ้คารมมั้ง ???55555555 ประหลาดใจแต่ก็ไม่นะด้วย
ความที่นางดูสุภาพ ดูใจดี ไอ่เราก็คิดว่าคงจะไม่ได้เสียหายอะไร แถมอยู่คน
ละประเทศเดี๋ยวเขาเบื่อหรือเราเบื่อก็คงเลิกคุยกันไปเองนั่นแหละ
ดูเหมือนจะไม่อะไรหรอกเนอะ แต่หลังจากคุยกันมาเดือนกว่าๆนางบอกว่าจะ
มาหาเราที่เชียงใหม่ OMG มันคืออะไรกันเนี่ยยย จะมาทำไม ?? ได้แต่บอกว่าไม่ต้องมาๆ จะมาทำไม เรากลัวมากกกกกก แต่นางดันซื้อตั๋วอะไรเรียบร้อยหมดแล้ว แง่วๆ ซวยแล้วไง ไม่รู้จะทำยังไง
เลยยยยยยยยย หลังจากเรื่องที่บอกว่าจะมาไทย
แล้วนางก็บอกเราว่าผมมีบางอย่างจะบอกคุณนะ ผมไม่รู้ว่าคุณรับผมได้รึเปล่า
เขาบอกกับเราว่า เขาเกิดอบัติเหตุ ตอนประมาณ 1 ขวบร่วงจากที่สูงทำให้
เค้าเดินไม่ค่อยถนัดจนต้องใช้ที่ช่วยเดิน ไอ้เราก็ตกใจนิดหน่อยแต่ในใจคิดว่า
คงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง แค่นิดหน่อยเอง
แต่ในใจเราก็กลัวนะเพราะว่าใครก็ไม่รู้อยากเจอเรา ในแผนตอนแรกไม่ใช่
แบบนี้นี่หว่า ทั้งเครียดทั้งกลัว กลัวโดนหลอก ข่าวเยอะแยะมากมายยย ในหัว
สารพัดความคิด
จนถึงวันที่นางได้มาถึงเชียงใหม่ นางถึงตอนดึกๆแล้วบอกให้เราออกไปหา
มารับหน่อยได้ไหม OMG พราะเพิ่งจะมาเหยียบไทยครั้งแรก ภาษาก็ไม่
ได้ ไอ้ความคิดที่คิดไว้นั้นมาสนับสนุนท่านทีว่านางจะมาหลอกเราแน่นอน เรา
เลยบอกไปว่าไม่ได้หรอกดึกแล้ว กลับโรงแรมไปนอนเถอะ นางก็บอกโอเค เดี๋ยวรอวันพรุ่งนี้เราค่อยมาเจอกัน กลังจากเราเรียนเสร็จตอน
เย็นๆ ตรงร้านกาแฟหน้า มหาวิทยาลัย เราก็เลยตอบตกลงไปอย่างน้อยก็เป็น
ที่ๆคนผ่าน ไม่น่ากลัวอะไรจนเราเรียนเสร็จ เราก็กลัวอยู่ดีเลยไปกับเพื่อนอีก 2 คน จังหวะที่เดินเข้าไป
ใจเต้นแรกสุดๆ เห็นผู้ชายหน้ากลมนั่งอยู่ร้านไอ่เราคิดว่านี่ต้องใช่แน่นอน พอ
ไปถึงก็ไม่กล้าพูดอะไรด้วย ทั้งเขินทั้งอายยยยยย จนคุยกันเสร็จนางบอกไป
เที่ยวต่อไหม ความกลัวมาอีกละ เราเลยบอกไปว่า เราขอเอาเพื่อนเราไปด้วยได้ไหม นางก็
บอกว่าเอาเลยๆ ไปด้วยกันสนุกดี
จังหวะที่นางยืนขึ้นและกำลังจะเดิน นางเลยขอมือเรา เราก็เลยงง ไอ่บ้าจะบ้า
หรอ ? เพิ่งเจอกันครั้งจะขอจับมือเกินไปป่ะนายยยยยยย !!แต่จังหวะที่นางจะเดินเรา ช็อค !! เพื่อนเราก็ช็อค คือนางไม่สามารถ
เเดินแบบคนปกติได้ หรือที่เรียกว่า คนพิการนั่นแหลค่ะ เราก็รีบมาจนไม่ทัน
สังเกตว่านางมี walker อยู่หน้าร้าน เราก็เลยต้องช่วยพยุง
หลังจากนั้นก็ไปเที่ยวกัน แล้วมีจังหวะหนึ่งที่นางกำลังจะลงจากฟุตบาท แล้ว
นางทรงตัวไม่ได้ โอ้วแม่เจ้า นางล้มมมมมมมมม !!!!! ต่อหน้ต่อตาเรา
เราตกใจมากกกกก จนในใจคิดว่าทำไมไม่คอยดูนางให้ดีกว่านี้ มีแผลถอก
ตามตัว เราแทบจะร้องไห้ไม่รู้เป็นอะไร นางก็บอกเราไม่ต้องเป็นห่วงไม่เป็นอะไรผมเป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้ว ร่าง
กายผมมันทรงตัวไม่ได้ ขาผมมันไม่ยอมฟังผม บางทีผมก็รำคาญตัวเอง
เหมือนกัน ที่ทำอะไรไม่ได้อย่างที่คนอื่นเขาอยากจะทำ แล้วนางก็กลับไปส่ง
เราที่หอ แล้วนางก็กลับไปที่โรงแรมคเนคนเดียว คือเราเป็นห่วงมากกกกกกก
กกก
จนกลับมานางก็เลยโทรหาเราแล้วบอกว่า “คุณรับผมได้มั้ยที่ผมเป็นแบบนี้
และนี่คือเหตุผลที่ผมมาหาคุณที่นี่ อยากให้คุณได้เห็นผมจริงๆ แต่ถ้าคุณรับไม่ได้ก็แค่บอกผม แล้วผมจะไป” คืออึ้งแล้วในหัวคิดว่า เฮ้ยยย
!! เราเป็นแฟนเค้านะเว้ย เราไม่ได้ชอบเค้าที่หน้าตาหรือรูปร่าง ไม่ใช่
เพราะความสงสาร แต่เรารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เราเลยอยากจะ
คบและดูแลต่อไป เราก็เลยบอกไปว่าไม่เป็นไรหรอกเราโอเค
แต่เราก็ไม่รู้ความคิดของนางในตอนนั้นนะว่าเป็นอย่างไร ……
เช้าวันต่อมาเราก็เลยไปเที่ยวสวนสัตว์ด้วยกันแล้วก็มีความทรงจำดีๆเยอะแยะ
มากมาย แล้วได้เห็นนางว่าเป็นคนที่สุภาพมาก อย่างที่เคยคุยกัน ทุกอย่างยัง
เหมือนเดิม
จนนางกลับเราไปส่งนางที่สนามบิน ความรู้สึกไม่อยากให้นางกลับ เราร้องไห้
หนักมากจริงๆ ทำการจากลามันเป็นปวดแบบนี้นะ
จนนางกลับไป เราก็เริ่มวิดิโอคอลคุยกัน แล้วก็วิดิ โอคอลตลอด ตามประสา
แฟนไกลกัน
และเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ นางก็อยากมาเจอเราอีก แต่พ่อแม่นางตอนแรกก็ไม่
สนับสนุน หรอกนะค่ะ ก็คงจะเหมือนที่เราคิดนั่นแหละ กลัวลูกเขาโดนหลอกบ้างอะไรบ้าง ช่วงแรกก็หนักอยู่เหมือนกันนะค่ะ กดดัน
ทางความคิด แต่ก็ผ่านมาได้ เราเพิ่งมารู้ทีหลังว่าพ่อกับแม่เขาไม่อนุญาติให้มาเจอเรา แต่เขาไม่ฟังแอบมา
เอง เง้อออ ไหงเป็นงั้นไป
วันๆก็ได้แต่วิดิโอคอลกันไปเรื่อยๆ จนเขาอยากจะมาเจอเราอีกครั้ง เราก็เลย
บอกไปว่าจะมาทำไมบ่อยๆเปลืองตังมากกกกกกกกกกกกกกกกก แต่นางก็จะมาเพราะเห็นบอกว่าเค้ามีสวัสดิการสำหรับคนพิการในประเทศเขา
หรืออะไรสักอย่างเราก็ไม่รู้ว่าตั่วเครื่องบินนี่มีส่วนลดด้วยหรอ แล้วก็จนนาง
มาเจอเราแล้วอยากไปเจอพ่อกับแม่เรา จนเราได้พาไปหาที่หนองคาย ตัวแข็ง
ทื่อเป็นท่อนไม้เลยหละค่ะ เกาหลีของเรา55555 เขาอยากจะมาขออนุญาติคบเราเพราะกลัวว่าพ่อกับแม่จะไม่อนุญาติเพราะเขา
เป็นคนต่างชาติ เราก็คิดว่าเอ้ยมันต้องทำด้วย บางทียังแอบคบกันเลย
55555 แต่พ่อแม่เราก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะเราก็พูดให้
ท่านฟังตลอด ว่าเขาเป็นยังไง พ่อแม่เราก็ไม่ได้ติดอะไร
จนเราได้ไปหาเขาที่เกาหลี อยากจะบอกว่าตื่นเต้นมาก ออกนอกประเทศครั้ง
แรก มึนงง แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี จนมาเหยียบแผ่นดินเกาหลีใต้ ผ่าน ตม.ได้
ฉลุยกับหน้าพาสสปอร์สีขาว 55555
นางก็มารอรับอยู่ที่สนามบินออกมาจากสนามบินมาฝนก็ตกจนใกล้จะถึงบ้าน แม่เจ้า ถนนลื่น รถเกิด
อุบัติเหตุจ้า หมุนสามรอบโชคดีที่ไม่เป็นอะไรทั้งคู่ แค่ช้ำนิดหน่อย กับแผลถลอก (นี่มันโชคดีหรือโชค
ร้ายเนี่ย)
หลังจากขวัญเสียมากสำหรับการต้อนรับของอุบัติเหตุเกาหลี เอิ่มมมมมมมมม ก็ต้องหาหมอเช็คกระดูกเพราะเรามีอาการเจ็บไหล่มาก แต่ก็ไม่เป็นอะไร
จนเรากลับไทยแล้วไปเกาหลีอีกรอบนึง นางไปคุยกับพ่อแม่นางเรื่องแต่งงาน
เฮ้ยเราตกใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ทำไมเร็วจัง ขอบอกเลยว่าเรายังเรียนไม่จบ อย่าเพิ่งโจมตีเราเลย TT แต่นางบอกว่าใน
เมื่อเจอคนดีๆแล้วจะรอทำไมหรอ ? เราก็คิดนานอยู่เหมือนกันค่ะ เราก็เลย
ตัดสินใจว่า
แล้วเรื่องเรียนของเราเราตัดสินใจว่าจะออกจากมหาวิทยาลัยค่ะ คิดว่าตัดสินใจ
ดีแล้ว แล้วถ้ามีโอกาสหรือได้ภาษาที่ดีแล้วจากที่เกาหลีเราก็จะเริ่มเรียนที่
เกาหลีค่ะ พอเราตกลงกันได้ เขาก็มาไทยอีกครั้งนึงเพื่อที่จะขอเรากับพ่อแม่เรา
โดยพาพ่อกับแม่เขามาด้วย เพื่อคุยเรื่องแต่งงาน พ่อกับแม่เราก็โอเคค่ะ เปิดโอกาสให้เราได้ตัดสินใจ แล้วทกอย่างก็โอเคมา
เรื่อยๆ งานแต่งของเราจัดขึ้นในปีหน้าค่ะที่เกาหลี
จนตอนนี้มันทำให้เราสองคนได้รู้ว่า การผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะๆมันจะทำให้
เราเข้มแข็งมาขึ้นจริงๆ ตอนแรกๆก็ไม่เชื่อหรอกนะค่ะ ว่ามันจะใช้ได้ แต่ยิ่งเจออุปสรรคมันทำให้เราเชื่อใจกันกันมากขึ้น มองข้ามสิ่งต่างๆที่เราคิด
ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ให้กลายเป็นไปได้ในที่สุด ตัวของอบป้าเองก็เหมือนกันค่ะ
เขาทำให้เรามองข้ามอะไรที่คิดว่าเค้าทำไม่ได้ จนทำได้ในที่สุด
หลายๆคนอาจจะคิดว่าทำไมเธอถึงไม่ไปชอบผู้ชายหน้าตาดี ๆ หุ่นดี ๆ หรือว่า
ไม่พิการหนะหรอ ?เราอยากจะบอกว่า ทุกอย่างที่ผู้ชาย หน้าตาดี หุ่นดี หรือฐานะที่ดี ก็ไม่ได้นิสัยดี
เสมอไปนี่ค่ะ เราแค่หาคนที่เข้ากับเราได้แค่นั้นมันก็มากพอแล้วไม่ใช่หรอคะ ?
และสุดท้ายนี้เรากำลังเริ่มทำเพจเก็บเรื่องเราความทรงจำของเราไว้ในเฟซบุ้ค
ค่ะ ถ้าเพื่อนๆพี่ๆคนไหนชอบคู่ของเรา ฝากติดตามได้นะค่ะ https://www.facebook.com/Chobeom-
walker-173087833154565/?ref=settings
เพจ Chobeom walker ค่ะ ^^
ขอบคุณทุกๆคนสำหรับการอ่านนะค่ะ
