
ก่อนอื่น ผมขอยอมรับผิดว่าปัญหาเกิดจากผมคนเดียวผมมีแฟนอยู่แล้วคบมาได้ 5-6 ปี แต่ความรู้สึกก็เริ่มไม่เหมือนเดิม แต่ก็ยังไม่ได้บอกเลิกกัน ยังดูแลกันปกติจนผมไปเจอน้องคนนึง ทำงานร่วมกันเจอครั้งแรกผมก็รู้สึกชอบเพราะเค้าน่ารักครับแต่ก็ไม่ได้ไปคุยอะไรต่อเพราะได้ข่าวมาว่าน้องเค้ามีแฟนแล้วก็ต่างคนต่างทำงานไม่ได้คุยกันอีกเลยแต่ผ่านไป 2 ปี ก็ได้กลับมาร่วมงานอีกครั้งก็รู้สึกชอบและรู้สึกดีกับน้องเค้ามากขึ้นได้คุยกันมากขึ้นแล้วรู้ว่าน้องเค้าไม่มีใครแล้วก็คุยกันจนเป็นความรักกันและกัน ดูแลกันดีมากจนแฟนผมรู้ แล้วมีปัญหา น้องเค้าก็ขอออกไปแต่ผมไปขอร้องให้เค้าอยู่และบอกเค้าว่าเลือกเค้าและขอเวลาผมแก้ปัญหา น้องเค้าก็เชื่อมั่นให้โอกาสและเวลากับผมครับผมพยายามแก้ปัญหามาตลอด จนตอนนี้ก็จะ 2 ปีกว่าแล้วครับก็แก้ไม่ได้ พยายามพูดตรงๆหรือหลายวิธีแฟนคนแรกของผมก็ไม่ยอมทั้งบอกว่ารู้สึกเปลี่ยนไปแล้ว ทะเลาะกันแทบทุกวันแต่ก็ไม่ยอมปล่อยผมแรกๆก็บอกจะฆ่าตัวตาย ผมก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ผมรู้สึกผิดจนถึงตอนนี้เค้าบอกเค้าป่วย ก็คงมาจากเพราะปัญหาของผม กินไม่ได้นอนไม่หลับบางทีก็ไม่ไปทำงาน เป็นทุกข์ใจเรื่องผม เค้าขอให้ผมไปดูแลเค้าเวลาป่วยเพราะเค้าไม่มีใคร เข้าออก รพ บ่อย แต่ก็ยังไม่ทราบสาเหตุ บางครั้งผมก็พาไป บางทีเค้าก็ไปเองผมบอกความจริงและเหตุผลน้องอีกคนทุกครั้ง เค้าก็ร้องไห้เสียใจ เค้าก็พยายามเข้าใจปัญหาของผมมาตลอด ไม่เคยก้าวก่ายปิดกั้นแต่หลังๆเค้าเริ่มร้องไห้เสียใจบ่อยขึ้นเพราะแฟนของผมไม่ยอมปล่อยผมต้องไปหาแฟนผมพาไป รพ บ่อยๆ ซึ่งก็ไม่รู้อาการจะดีขึ้นเมื่อไรครับบวกกับทางบ้านผมก็สนิทกับแฟนคนนี้ เวลามีปัญหาอะไรก็จะโทรหาแม่ผมซึ่งท่านอายุมากผมไม่อยากให้ท่านไม่สบายใจกับปัญหาผมเวลาหยุดเทศกาลเค้าก็ตามผมกลับบ้านทุกครั้ง ติดตัวผมตลอดไม่สามารถติดต่อกับน้องเค้าได้เพราะไม่อยากทะเลาะให้พ่อแม่เห็นจนตอนนี้ผมสงสารเห็นใจน้องเค้ามากครับ เค้าเข้าใจและดูแลผมมาตลอดผมก็รักน้องเค้ามากครับ อยากจบปัญหาไวๆ แต่ทำไม่ได้สักทีติดตรงที่ ต้องรับผิดชอบ แต่ทางแฟนผมก็เรื่มรับรู้ว่าผมรักน้องเค้าแต่ทำยังไงเค้าก็ไม่ยอมปล่อยมือผมครับ ผมจะทำยังไรดีผมพยายามรักษาน้ำใจทั้ง2คนดีที่สุดแล้วครับผมทราบและต่อว่าตัวเองว่าผมเป็นคนผิดครับแต่จะมีวิธีไหนที่จบปัญหานี้ได้บ้าง ถ้าแฟนผมไม่ยอมแบบนี้ผมไม่อยากให้เค้าเป็นอะไรเพราะผมจริงๆตอนนี้ผมเครียดมาก สุขภาพจิตแย่จนทำงานได้ไม่เต็มที่น้องเค้าก็เครียด ทุกข์ใจ มาตลอด ที่ผมยังแก้ปัญหาไม่ได้แฟนผมก็ทุกข์ใจเหมือนกัน แต่ความรู้สึกผมไม่เหมือนเดิมครับ เหลือเป็นความผูกพันธ์ และความห่วงใยที่มีอยู่









