
ขอระบายนะครับ ……มันดีแล้วละที่เราได้กลับมาใช้ชีวิตในแบบของเรา ไม่ต้องพยายามเป็นคนในแบบที่เค้าต้องการ มันรู้สึกอึดอัดนะที่ไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง คนบางคนอาจจะไม่มองเห็นสิ่งที่ทำกับคนอื่น ยอมรับว่าเราไม่เคยพยายามทำในสิ่งที่อยากทำให้เค้า มันเหมือนมีความรู้สึกว่ามันไม่ใช่ทุกครั้งที่เค้าอยากให้เราเป็นคนแบบที่เค้าต้องการ เราเองก็ผิดที่ทำให้เค้าไม่มีความเชื่อใจจนทำให้ทะเลาะกัน เราใช้อารมเพราะคุยไม่เข้าใจกัน ก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน เราทำตัวในแบบที่ไม่ใช่เราสำหรับเค้าเลยแทบทุกอย่าง ทั้งใจร้อน ทำลายตัวเอง(จะไม่ยอมทำร้ายผู้หญิงไม่ว่าจะผิดรึถูก) เพราะเราคิดว่าเค้าไม่ใช่รึเราถึงไม่พยายามจะเดินไปกับเค้า(จะเดินออกห่างเพราะคิดว่ามันไม่ใช่แล้ว เค้าก็ตามกลับมา) จนมาถึงวันที่เราคิดว่าเราจะทำเพื่อเค้าแต่เรื่องราวมันไปไกลกว่านั้นแล้ว(เค้าได้รู้เรื่องราวในอดียจากแฟนเก่าของเรา) เราก็ต้องยอมรับมัน เราอาจจะเป็นคนที่ผ่านมาเป็นความทรงจำแย่ๆให้เค้า ขอโทษและขอบคุณที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิตกัน เราคงเป็นคู่กรรมของกันละมั่ง จบเรื่องราวแบบไม่ดี^^ แต่อย่างน้อยได้รับรู้ว่าเค้าเจอคนที่ทำให้เค้ามีความสุขแล้วจริงๆ ก็ดี ขอให้คู่ของเค้ารักแบบนี้ไปตลอด อย่างได้เป็นแค่ช่วงแรกเลย ดีใจด้วยจิงๆครับ รู้สึกปลดปล่อยตัวเองยังไงไม่รู้สิปล..รู้ว่าเค้าคุยกันตอนที่เราเริ่มมีปัญหา….แต่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง ก่อนที่เราจะออกห่างโดยกันไปทำงานที่จีน แต่ยังติดต่อคุยกันอยู่ บอกว่ารอเรากลับมา แต่ก็ทะเลาะกัน ที่ไม่ชอบเลยคือเอาเรื่องอดียที่ไม่ดีของเรามาพูดทุกครั้งที่ทะเลาะกัน จนมันเริ่มถอดใจมากขึ้น ในใจผมคิดเสมอนะว่าถ้าเค้าเจอคนที่ดีกว่าเรา เราจะไป อาจจะดูเป็นการเห็นแก่ตัว แต่เราจะยื่อทำไมในเมื่อเค้าเริ่มหมดใจไปกับเรื่องราวในอดียของเราที่ฟังจากปากคนอื่น แล้วตีความหมายเข้าใจเอาเองว่าเราเป็นแบบนั้นแต่เค้าไม่ผิดหรอก เราผิดเองที่อธิบายให้เค้าเข้าใจเราไม่ได้ จบละครับขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวไรสาระของผมการเรียบเรียงอาจจะไม่ถูกต้อง ปล*2 555ไม่ยอมจบ^^ เรื่องราวนี้ผ่านมาได้3เดือนพอดี แปลกที่ไม่เคยลืมมันเลย ได้แค่ปล่อยวาง แอบหวังว่าอยากให้เค้าเข้าใจเรื่องของเราที่มันเป็นเรื่องจริง เท่านั้น ปล*3เค้าเป็นสาวสอง แต่ผมมองว่าเค้าเป็นผู้หญิงสำหรับผมเสมอ









