แล้วโลกจะเหวี่ยงเรากลับมาเจอกันอีก…ใช่ไหม?

เคยมีคนบอกว่า “ถ้าเราคู่กันจริง โลกจะเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้งในวันและเวลาที่เหมาะสม”ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ก่อนเขาจะเดินออกจากชีวิตเราไปเขาก็พูดไว้แบบนี้เหมือนกัน
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่เลือกที่จะเปิดรับเขาเข้ามาในชีวิตที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ไปรักเขาก่อนที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปก่อนและที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ให้ใจเขาไปทั้งใจ…
อันที่จริงการที่เราทั้งสองคนได้เจอกันมันก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆแล้วเรื่องของเราสองคนมันไม่น่าจะเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำต้องขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้ได้เราได้เข้าไปถึงแม้จะเข้าไปได้ไม่สุดทางแต่ก็ขอบคุณ
เราสองคนอาจจะไม่ได้เจอกันถ้าวันนั้นไม่ได้ตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่างทีแรกตอนที่เห็นเขา…เขาดูเป็นคนที่ดุมากเลยนะแต่พอได้รู้จักจริงๆ เขาเป็นผู้ชายที่เฮฮา อบอุ่น น่ารักมาก
ประสบการณ์จากความรักในครั้งที่ผ่านมาของเขาทำให้เขาต้องสร้างกำแพงขึ้นมา…สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองสร้างขึ้นมาเพื่อทำให้เขาดูเข้มแข็งแต่ที่จริงเขาเป็นคนที่อ่อนโยนเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีทุกข์ มีสุข มีเหงา มีเศร้า
เราสองคนได้คบกัน…เขาให้เกียรติเรามากๆเขาใส่ใจเรามากๆเขาชอบคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับเราเราก็ไม่รู้ทำไมเขาต้องคิดแบบนั้นเราได้แต่บอกว่าเขาว่าเขาคือคนที่เราเลือกเขาคือคนที่ดีพอสำหรับเราแล้วแต่บางครั้งก็กลับกลายเป็นเราเองที่ไปทำร้ายความรู้สึกเขามันเป็นเราเองที่บางครั้งก็กลับไปก่อกำแพงในหัวใจเขาให้สูงขึ้นไปอีกมันเป็นเราเองที่บางครั้งทำให้เขาคิดว่ามันจะเป็นเหมือนที่เขาเคยเจอมาหรือเปล่าอาจจะเป็นเพราะความเคยชินกับการโสดมาตลอด 19 ปีหรือเปล่าก็ไม่รู้นะแต่เราก็พยายามปรับตัวอยู่หลายครั้งเราพยามยามที่จะเข้าไปทลายกำแพงให้หมดลงอยู่หลายครั้งแต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย
จนวันสุดท้าย…เขาเลือกที่จะเดินมาบอกลาเราเขาเลือกที่จะปล่อยมือเราด้วยเหตุผลเดิมว่าเขาไม่ดีพอสำหรับเราเขาอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า
ถามว่าเราโกรธเขาไหมที่เขาทำแบบนี้กับเราเราบอกได้เลยว่าเราไม่โกรธนะเราแค่สงสัยว่าทำไมเลือกที่จะปล่อยมือเราง่ายขนาดนี้ทำไมไม่ลองจับมือกันต่อไปอีกนิดรู้จักตัวเราให้เพิ่มมากขึ้นกว่านี้ทำไมไม่ลองทำให้เรื่องของเรามันดีขึ้นกว่านี้ทำไม…ทำไม…ทำไม ในหัวมันมีแต่คำถาม
แต่เราก็เข้าใจแหละว่าสิ่งที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้มันหนักแค่ไหนบอกแล้วว่าเราไม่เคยโกรธเขาแต่เราสงสารเขามากกว่าสงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งถึงเจอเรื่องแย่ๆได้มากขนาดนี้สงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเราเข้าใจเขานะ
เราพยายามแล้ว…พยายามที่จะเข้าไปเป็นสิ่งที่ดีในชีวิตเขาแต่ก็ทำไมไม่ได้บางทีเราก็คิดนะ…ทำไมเราต้องเจอกันในวันที่เขามีบาดแผลลึกขนาดนี้เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้เนอะแต่ถึงยังไงเราก็อยากให้เขารู้นะว่าเราไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่เขาเจอมาเราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจเราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยความซื่อสัตย์เราเข้าไปในชีวิตเขาโดยมีหัวใจและความรู้สึกเราเป็นเดิมพันอยู่
แต่ถึงยังไงก็เหอะวันนี้เขาเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตเราแล้วเราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะเจอกับสิ่งดีๆเจอกับคนดีๆเจอกับคนที่เข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจเหมือนเราเจอกันคนที่พร้อมที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปพร้อมๆกับเขาเหมือนที่เราอยากเป็น
วันไหนเหนื่อยกับมาตรงนี้ได้นะคนตรงนี้ไม่ได้จากไปไหนเลยคนตรงนี้ยังอยู่ที่เดิมคนตรงนี้ยังมีทั้งความรักและใจให้อยู่เสมอคนตรงนี้ยังมีกำลังใจให้เหมือนเดิมคนตรงนี้ยังเป็นห่วงอยู่นะความรู้สึกของคนตรงนี้ยังเหมือนเดิมทุกอย่างถ้าเหนื่อย ถ้าอยากกลับมา ก็อยากให้กลับมาให้ทัน ให้ทันในวันที่คนตรงนี้ยังรู้สึกนะ      โลกจ๋า…เหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันอีกไวไวนะเหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันในวันและเวลาที่ใช่นะจะรอนะ…